Vegagerð og kosningar

Maður hefði nú haldið að það hefði verið hægt að gera langtíma áætlun um vegagerð á Íslandi. Ísland er erfitt yfirferðar á köflum og að vera með skynsamlega 15 ára áætlun sem væri farið eftir væri bara gott.
Fyrir utan það að þá væri búið að taka besta kosningaloforð þingmanna kjördæmana út á landi í burtu þar sem að þeir hafa oftar en ekki notað vegabætur sem kosningaloforð.
Á stöðum eins og Norfirði til dæmis þar sem beðið er og vonað að einhvern tíma verði byggð göng, hafa þeir lofað og lofað til að tryggja það að þeir nái kjöri enn eitt kjörtímabilið.
Það er í raun hryggilegt að þingmenn geti spilað þessu spili fram í hvert sinn sem á að kjósa og það er hryggilegt að kjósendur sem eru orðnir úrkula vonar um vagbætur skuli kjósa þá aftur og aftur í úrkula von um að NÚ gerist það!
Það hryggilegasta er þó að þrátt fyrir að til sé einhver rammaáætlun um vegagerð að þá er hún ekki meira niðurnjörvuð en svo að það virðist vera hægt að draga svona mál upp og nota í kosningabaráttuna eftir hentisemi.
Svei attan segi ég nú bara.

Nefnd fer yfir vegi og skipulag

Ósk okkar um þingrof og kosningar

Eftirfarandi texti hefur verið sendur öllum þingmönnum í tilefni þess að nú fer undirskriftarvefurinn kjosendur.is í loftið þar sem safnað verður undirskriftum þeirra sem óska eftir þingrofi og svo kosningum á þeim forsendum sem þeir hafa.

Kæri þingmaður.

Við sendum þér bréf með upplýsingum um fyrirhugaða undirskriftarsöfnun vegna kröfu um alþingiskosningar á grundvelli vantrausts á sitjandi ríkisstjórn. Erindið sem við eigum við þig að þessu sinni er í beinu framhaldi af fyrra erindi og í tilefni opnunar vefsins: http://kjosendur.is/

Við vonum að þú sjáir þér fært að svara eftirfarandi spurningu: Komi til þess að einn eða fleiri þingmenn beri upp vantrauststillögu fyrir þingið, munt þú þá:

a) Styðja tillöguna.

b) Greiða atkvæði gegn tillögunni.

c) Sitja hjá við atkvæðagreiðslu.

Einnig er óskum við eftir stuttum rökstuðningi við valkosti. Svar óskast sent á [e-mail]. Í anda þeirra sem boða gegnsæi verða öll svarbréf sem berast birt almenningi í landinu ásamt nöfnum þeirra þingmanna sem ekki svara erindinu.

Fyrir hönd aðgerðarhóps v/fyrirhugaðrar undirskriftarsöfnunar við vantraust á sitjandi ríkisstjórn,

Ásta Hafberg og Addý Steinarrs.

Já af hverju á móti, það er enginn önnur leið.....

Spurning Lagarde er svo sakleysisleg og lýsir kannski í hnotskurn því áliti sem fólk innan fjámálakerfisins hefur. ÞAÐ ER ENGINN ÖNNUR LEIÐ að þeirra mati. Eina leiðin sem AGS hefur farið með lönd síðustu áratugi er akkúrat þessi leið, leið niðurskurðar velferðakerfis, skattahækkana og endurreisnar fjármálakerfisins á kostnað almennings. Sú leið var farin hér og sú leið er farin í öllum öðrum löndum líka.
Lagarde dettur ekki einu sinni í hug að til væri önnur leið, önnur aðferð eða máti að nálgast þessa hluti á vegna þess að hún er föst í hugmyndafræðilegum kassa sem gerir það að verkum að fyrir henni er ekki til neitt annað kerfi en það sem hún vinnur í alla daga.
Vinstri flokkarnir sem nú eru að taka við í Grikklandi munu lenda í því sama og vinstri flokkar og umbótaflokkar í flestum öðrum löndum sem hafa tekið við aðstoð AGS. Öll loforð þeirra gagnvart almenningi verða að engu því að þeir beygja sig allir á endanum undir vald fjármagnisins í boði AGS.
Já það er enginn önnur leið.....eða hvað?

Gríski harmleikurinn heldur áfram

Krefst....og hver hlustar ?

Ok nú er Hreyfingin nýbúin að ljúka viðræðum við stjórn sem gaf það skýrt út að ekkert yrði gert meira í málum heimilana í viljayfirlýsingu til AGS sumarið 2010. Kannski hélt Hreyfingin að Jóhanna og Steingrímur hefðu tekið enn eina U-beygjuna í málefnunum en svo er ekki, lánamál heimilana eru og verða eins og þau eru.
Nú stígur Samstaða fram í beinu framhaldi og KREFST þess að ríkisstjórnin víki og boðað verði til kosninga.
Ok ég er kannski svona grunn en ég hef ekki betur séð en að þetta sé þaulsetnasta ríkisstjórn sem við höfum haft. Hún hefur staðið af sér allt sem á henni hefur dunið, sem hefði verið ágætt ef forgangsröðunin hefði verið rétt, en svo er ekki.
Það sem ég skil ekki í þessu öllu er hvernig fólki sem hefur nú verið inná þingi í næstum 3 ár detti í hug að ríkisstjórnina muni eitthvað hlusta all í einu og segja " Ó hey, þau eru ekki að fíla okkur gerum eins og þau vilja".
Hingað til hafa þau bara alls ekki gert það.
Mikið vildi ég bara óska að þessi nýju öfl myndu ekki setja fram í fjölmiðlum einhverjar samningsumleitanir sem endar í "Við verjum þau ekki vantrausti" eða kröfur um að þessi stjórn víki, heldur tækju sig saman í andlitinu og yrðu svolítið alvöru og settu bara fram vantrausttillögu í stað þess að þvaðra og blaðra endalaust.
Blaður er blaður alveg sama hvaðan það kemur og ekki hluti af nýjum vinnubrögðum nýs Íslands því miður.
Vertu breytingin sem þú boðar eða vertu heima hjá þér.......

Samstaða krefst kosninga

Má ekki hrófla við neinu...

Takið eftir að það er ekki til neitt plan B. Það lýsir sömu vanhugsun og verið hefur til dæmis hérlendis í sambandi við hrunið og málefni tengt því. Plan B er ekki til, og hvers vegna ætli svo sé?
Jú ég met það sem svo að Plan B er ekki til vegna þess að það á að viðhalda þessu ónýta fjármála og viðskiptakerfi, sem byggist nota bene upp á því að mergsjúga auðlindir og vinnukraft um allan heim svo við getum keypt vörurnar á lægra verði.
Ef það á að búa til plan B hvort sem er hér eða erlendis þá neyðast þessir aðilar til að fara að hugsa út fyrir kassan og um uppsetningu kerfisins og áhrif þess á almenning og guð forði þeim frá að gera það. Það er jú stórhættulegt að setja spurningamerki við núverandi kerfi, hvað þá að gagnrýna það eða biðja um breytingar á því.
Kannski vitið þið það og kannski ekki, þar sem lítið sem ekkert hefur verið fjallað um það í okkar duglausu mainstream fjölmiðlum, að það er búið að vera að mótmæla um mest alla Evrópu, Kanada og USA um nokkra hríð.
Hverju hefur þetta fólk verið að mótmæla? Jú það hefur verið að mótmæla því kerfislega öngstræti sem hin vestrænu ríki eru komin í, þau hafa verið að mótmæla að lýðræðið er dáið og kjósendur eru bara hjörð sem kemur og kýs á mokkura ára fresti en hefur ekkert að segja, þau eru að mótmæla viðskipta og fjámálakerfi sem er hampað fram yfir almenning, þau eru að mótmæla niðurskurði í velferðakerfum og því að almenningur er látin borga brúsann í hvert skipti sem fjámálaheimurinn skítur upp á bak.

Það er nefninlega fjöldinn allur af venjulegu fólki sem hefur séð að kerfið er komið að enda og veit að það verður að breyta því ef að almenningur á að eiga sér einhverja von um mannsæmandi líf.

Áfram gert ráð fyrir aðild Grikkja

Ekki benda á mig.....

Segir Jón Ásgeir....
og stjórnendur lífeyrissjóðanna
og þingmenn í hrunstjórninni og andstöðu
og ráðherrar í sömu stjórn og andstöðu
og bankastjórar gömlu bankanna
og ASÍ
og FME
og SA
og núverandi ríkisstjórn og andstaða
og við kyngjum þessu öllu vitandi að þegar allir ofantaldir aðilar neita að taka ábyrgð og breyta einhverju þá verður það ekki gert. Ef það á breyta einhverju verðum við víst að gera það sjálf.....er það ekki?

Hafnar því að bera ábyrgð

Áramótaávarp almúgans....

Nú árið er liðið í aldana skaut og nú fara allir hamförum í áramótaávörpum í fjölmiðlum. Við frænkubeibin ætlum auðvitað að leggja okkar af mörkum í að vegsama velferð og vegferð þjóðarinnar eins og okkar æðstu valdamenn og konur gera á þessari stundu.
Samkvæmt ávarpi forsætisráðherra erum við bara í góðum gír og málið er dautt. Við búum við gífurlegan jöfnuð og berum mikla virðingu fyrir hvort öðru. Hagvöxtur er á blússandi uppleið og við höfum ekki yfir neinu að kvarta.
Samkvæmt henni eigum við að gera allan fjandann sem er algerlega óskilgreindur með öllu.
Við frænkubeibin erum kannski með fæturnar aðeins meira plantaðar niður í hina íslensku almúgamold og höfum aðra upplifun af blússandi velferð hinnar íslensku þjóðar en forsætisráðherra vor.
Við til dæmis vitum, sem virðist hafa farið framhjá frú forsætisráðaherra, að hagvöxtur sýnir á engan hátt efnahagslega velferð eða lífsgæði almennings í landinu. Hagvöxtur er meðaltalsmælieining og er ekki lýsandi fyrir það hvernig heimilum landsins reiðir af fjárhagslega.
Ef við lítum yfir árið sem er að líða er staðreyndin sú að sama framfærsla endist skemur, bílinn er notaður eins lítið og hægt er, matarkarfan inniheldur algerar nauðsynjar og ekkert annað og allt sem hægt er að skera í burtu er skorið í burtu og nei þetta er ekki Steingrímur með niðurskurðarhnífinn heldur lýsing á heimilshaldinu heima hjá okkur.
Ef við horfum fram á árið sem er að koma er nokkuð ljóst að kreppan sem átti að byrja í október 2008 er að byrja núna með vorinu. Kreppunni var frestað með einskins nýtum úrræðum fyrir heimili landsins í formi frystingu lána, úttekt séreignalífeyrissparnaðar og 110% leiðinni. Núna eru mörg heimili búin að fullnýta þessi úrræði og raunveruleikinn mun blasa við eftir áramót.
Spurningin sem koma mun upp á mörgum heimilum mun verða þessi. "Hvort kaupi ég mat fyrir fjölskylduna mína eða borga lánin" Við erum ekki í vafa um hvað við myndum velja.
Samkvæmt velferðaráðuneytinu á einstæð móðir með 2 börn að vera með 438.000 á mánuði miðað við heildarútgjöld fjölskyldunnar. Gaman að segja frá því að þetta er ekki upphæðin sem hvorug okkar lifir af önnur með 2 börn og hin með 5.
Atvinnuleysisbætur og félagsmálabætur eru svo meira en helming lægri en þessi tala.
Við veltum alvarlega fyrir okkur hvar þessi mikli jöfnuður er sem að frú forsætisráðherra fór svo fögrum orðum um í ávarpi sínu.
Við getum þó sagt að við fögnum framtíðarsýn hennar um grænt hagkerfi, því við munum nýta okkur það með því að senda börnin okkar á beit á næsta græna tún ef fram heldur sem horfir. Einnig getum við farið að hanka upp í gömulum uppskriftum frá ömmu okkar um hundasúrusúpur og njóalgrauta og orðið allsvakalega in í þessum fræðum með því.
Ef satt skal segja skiljum við ekki meira en helminginn af allri velferð hinnar íslensku þjóðar sem fram kom í ávarpi forsætisráðherra.
Þess vegna ætlum við að ljúka færslunni á þessu lagi: http://www.youtube.com/watch?v=ITZZ6-qCYIE og mælum með því að frú forsætisráðherra taki reality chek göngu um hið íslenska þjóðfélag hið snarasta.
Lifið heil á beit í haga eða með njólagraut í potti ; )
Gleðilegt ár til ykkar allra frá Ástu og Eyrúnu.

Hugrenningar, dagur 1

Kæra dagbók,

Mikið erum við nú glaðar að þingmenn og ráðherrar skulu fá afturvirka leiðréttingu á lækkun launa sem þeir tóku svo fórnfúslega á sig eftir hrun. Það er gott til þess að vita að aumingja greyin geti haldið jólin með öllum sínum hefðum, gjöfum og huggulegheitum.
Auðvitað hefur þessi tíma niðurskurðar komið herfilega niður á þessum mikilvægustu starfsmönnum landsins, sem auðvitað hafa gert allt sem í þeirra valdi stendur til að standa vörð um velferð almennings, og eiga því þessa leiðréttingu skuldlaust.
Við hin, sauðsvartur heimtufrekur og óþekkur almúginn, höldum áfram að naga útnagaðar skjaldarrendurnar og bíta saman jöxlum sem lítið er eftir af, með fullan skilning á neyð ráðamanna okkar í þessu árferði enda hefur 66% hækkun matarkörfunnar síðan 2008 klárlega komið sér illa fyrir þá.

Það veitir okkur mikla gleði að vita til þess að í dag munu ráðamenn setjast niður með fjölskyldum sínum og gæða sér á skötu, kartöflum, floti og rúgbrauði að íslenskum sið. Við hin nögum bara skjaldarrendurnar áfram og okkar ráð til þeirra sem ekki geta leyft sér þessa hefð er að skokka út í næstu lágvöruverslun, kaupa ORA fiskibolludós og míga svo á innihaldið.

Með kærri jólakveðju til ykkar sauðsvarts almúgans frá skilningsríku frænkunum Ástu og Eyrúnu

Bréf vegna hól-ráðstefnu AGS 27.10.2011

Eftirfarandi bréf er ritað af hópi fólks sem hefur sett spurningamerki við efnahagslegan bata Íslands eftir hrunið og hvernig hann er settur fram af opinberum aðilum og AGS. Það var sent á eftirfarandi aðila á ensku:Joseph Stiglits, Willem Buiter, Poul Thomsen, Julie Kozack, Paul Krugman, Simon Johnson, Nemat Shafik og Martin Wolf en þetta eru erlendur sérfræðingarnir sem munu taka þátt í ráðstefnunni sem haldinn verður í Hörpunni n.k. fimmtudag undir yfirskriftinni: Iceland´s Recovery—Lessons and Challenges.

 

Reykjavík 23. október 2011

Kæri herra/frú

Tilefni þessara skrifa er það að þú ert meðal þeirra sem munu taka til máls á ráðstefnunni Iceland´s Recovery-Lessons and Challenges, sem haldin verður í Reykjavík 27. október næst komandi. Við undirrituð höfum áhyggjur af því að þú hafir aðeins fengið valdar upplýsingar um efnahagsástandið á Íslandi frá hérlendum stjórnvöldum. Við viljum því benda þér á mikilvægar viðbótarupplýsingar varðandi fjármál ríkis og sveitarfélaga, fjármálakerfið og stöðu almennings í landinu.

Almennt

Ljóst er að staðan í íslensku efnahagslífi er nokkuð önnur í dag en upphaflegar áætlanir Alþjóðagjaldeyrissjóðsins (AGS) gerðu ráð fyrir þegar þeir komu hér að málum í lok árs 2008. Þannig voru erlendar skuldir þjóðarbúsins nærri tvöfalt meiri í árslok 2010 en upphaflega var áætlað; skuldir hins opinbera eru meiri, atvinnuleysi er meira, verðbólga á árinu 2010 var meiri og svo virðist sem samdrátturinn í efnahagslífinu ætli að verða dýpri og vara lengur.

Ríkisfjármálin

Fyrir hrun skuldaði ríkissjóður 26% af VLF. Opinberar tölur yfir skuldir ríkisins eru 111% af VLF en heildarskuldir þjóðarbúsins eru hins vegar 280% af VLF. Hrein peningaleg eign ríkissjóðs versnaði um 140 milljarða króna milli annars ársfjórðungs 2010 og 2011. Ef marka má þessar tölur þá er hægt að leiða að því líkum að íslenska ríkið hafi frá hruni tekið að láni fjárhæð sem nemur jafnvirði landsframleiðslu í eitt ár og þá eru lánin frá AGS ekki einu sinni talin með. Vaxtakostnaður ríkissjóðs af núverandi skuldabyrði er hátt í 20% af tekjum.

Sveitarfélög

Skuldir sveitarfélaganna og skuldbindingar voru 586 milljarðar um seinustu áramót. Ef skuldir Orkuveitu Reykjavíkur, sem eru vel á 300 milljarða, og 47 milljarða lífeyrisskuldbindingar sveitarfélaganna eru frátaldar standa samanlagðar skuldir sveitarfélaganna í 310 milljörðum kr. sem er 20% af VLF og 154% af tekjum þeirra.

Fjármálakerfið

Kostnaður íslenska ríkisins við endurreisn bankakerfisins í kjölfar hrunsins haustið 2008 var 64% af VLF sem er heimsmet. Nýju bankarnir fengu lánasöfn gömlu bankanna á 45-65% af raunvirði þeirra. Þessi niðurfelling á milli gömlu og nýju bankanna hefur þó ekki skilað sér til almennings þar sem lánin eru rukkuð inn á nafnvirði þeirra. Afleiðingarnar eru mikill hagnaður bankanna sem byggir á því að þeir eru að eignast stóran hluta af öllum eignum íslenskra fyrirtækja og heimila.

Almenningur

Nú er svo komið að 20% heimila í landinu geta ekki borgað af lánum sínum og 40% eru í miklum erfiðleikum. Í raun eru það bara 10% sem geta greitt af húsnæðislánum með eðlilegum hætti.

Ráðstöfunartekjur heimilanna hafa lækkað um 27,4% síðastliðin þrjú ár á meðan verðlag hefur hækkað um 40%. Af þessum ástæðum hefur neysla þjóðarinnar dregist saman. Á sama tíma hefur þörfin fyrir mataraðstoð margfaldast en engar opinberar tölur eru til yfir fjöldann. Það eru þó staðreyndir að biðraðirnar við hjálparstofnanir hafa lengst og fjárhagsaðstoð sveitarfélaganna hefur aukist um 62% frá hruni.

Fram hefur komið í tölum ríkisskattstjóra að skuldir íslenskra fjölskyldna hafi vaxið meira en eignir en á síðasta ári rýrnuðu eignir í fyrsta skipti meira en skuldir. Fjölskyldum sem eiga meira en þær skulda hefur fækkað um 8,1% milli ára. Þeim sem voru með neikvæðan eignaskattstofn fjölgaði hins vegar um 12,1%.

Samkvæmt síðustu tölum Vinnumálastofnunar er atvinnuleysið 6,7%. Sú tala er hins vegar umtalsvert hærri þar sem markvisst er unnið að því að koma atvinnulausum í nám og margir hafa yfirgefið landið í leit að atvinnu og betri lífskjörum. Í þessu sambandi skiptir líka máli að hópur fólks sem er atvinnulaus en á ekki rétt á atvinnuleysisbótum skráir sig ekki atvinnulausa. Hvatinn til að skrá sig er ekki til staðar þar sem fólk fær engar bætur hvort sem er. Að lokum er rétt að benda á að samkvæmt tölum sem hafa verið í opinberri umræðu má ráða að störfum á Íslandi hafi fækkað um 22.500 sem er u.þ.b. 8,2% af skráðu vinnuafli árið 2010.

Niðurstaðan

Meginástæða hrunsins var ofvaxið bankakerfi. Það orkar því mjög undarlega á almenning að horfa upp á þá ofuráherslu sem stjórnvöld leggja á endurreisn þessa sama kerfis í stað þess að byggja upp raunhagvöxt samfélagsins. Byrðum fjármálakreppunnar hefur fyrst og fremst verið dreift á skuldsett heimili. Ríkisstjórnin hefur markvisst unnið gegn almennri leiðréttingu lána og innleitt sértæk skuldaúrræði sem gefa bönkunum sjálfdæmi varðandi það hverjir fá leiðréttingu og hversu mikla. Flest ef ekki öll úrræði við skuldavanda heimila og smærri fyrirtækja hafa miðast við að viðhalda greiðsluvilja.

 

Þessi afstaða ríkisstjórnarinnar og vinnubrögð bankanna hafa skapað aukna misskiptingu. Landsmenn horfa upp á að það er verið að afskrifa skuldir þeirra sem ullu hruninu. Þessir halda líka fyrirtækjum sínum og arði af ólöglegum fjármálagjörningum á sama tíma og almenningur er látinn sitja uppi með forsendubrestinn. Því er svo komið að óréttlætið ógnar félagslegum stöðugleika í landinu. Kjörnir fulltrúar fara eftir kröfum fjármálaaflanna á kostnað hagsmuna almennings.

 

Íslenska bankakerfið hefur sett skuldir sínar yfir á almenning eins og gert hefur verið í Grikklandi, Írlandi, Portúgal og víðar. Ísland sker sig því ekkert úr hvað það varðar að lýðræðið hefur orðið fórnarlamb bankaveldisins.

 

Virðingarfyllst,

Andrea Jóhanna Ólafsdóttir, formaður Hagsmunasamtaka heimilanna

Ásta Hafberg, nemandi í viðskiptastjórnun

Ásthildur Cesil Þórðardóttir, fyrrverandi garðyrkjustjóri

Elínborg K. Kristjánsdóttir, fyrrverandi blaðamaður

Elías Pétursson, framkvæmdastjóri/háskólastúdent

Eyjólfur Kolbeinn Eyjólfsson, hugbúnaðarsérfræðingur

Björg Sigurðardóttir, fyrrverandi bankastarfsmaður

Björk Sigurgeirsdóttir, ráðgjafi

Guðbjörn Jónsson, ráðgjafi kominn á eftirlaun

Guðmundur Ásgeirsson, kerfisfræðingur

Guðrún Skúladóttir, sjúkraliði

Gunnar Skúli Ármannsson, læknir

Helga Garðarsdóttir, ferðamálafræðingur

Helga Þórðardóttir, kennari

Indriði Helgason, rafvirki

Jakobína I. Ólafsdóttir, stjórnsýslufræðingur

Rakel Sigurgeirsdóttir, íslenskukennari

Sigurjón Þórðarson, líffræðingur

Sigurlaug Ragnarsdóttir, listfræðingur

Vilhjálmur Bjarnason, ekki fjárfestir

Þórarinn Einarsson, aktívisti

Þórður Á. Magnússon, framkvæmdarstjóri

Afrit sent á erlenda og innlenda fjölmiðla svo og ráðherrana þrjá sem eru í gestgjafahlutverkinu á ráðstefnunni: Iceland´s Recovery-Lessons and Challenges sem haldinn verður í Hörpunni n.k. fimmtudag eða þ. 27. október

 

  

Um hvað snýst gjáin?

Við höfum öll heyrt og talað um gjánna á milli þings og þjóðar og hvernig hún virðist bara breikka og breikka.
Við tölum um að þau skilji ekki hvað almenningur sé að vilja með því að standa og mótmæla fyrir utan alþingishúsið trekk í trekk. Þau tala sjálf um að þau skilji það ekki og fara beint í flokkstúlkanir á því hvers vegna við stöndum þarna.
Ég hef sjálf verið að hugsa mikið um það undanfarið. Um hvað snýst þessi gjá og getum við brúað hana.
Að mínu mati er hún tvískipt. Í fyrsta lagi snýst hún um að ákvarðanir inn á þingi eru illa að þjóna hagsmunum almennings á þessum samdráttartímum. Svo virðist sem að tölur þær sem þingmenn eru að vinna eftir séu allt aðrar en við sem búum út í þjóðfélaginu erum að spila með til framfærslu bara til að taka dæmi. Samkvæmt línuritum sjáum við að hér allt á uppleið, en ég hitti fáa sem virkilega finna fyrir því að svo sé. Við höfum horft upp á niðurskurð og skattaækkanir á aðra höndina og svo undarlegar ákvarðanir eins og hátæknisjúkrahús meðan að sjúkrahúskerfið er skorið niður í ekki neitt. Sem sagt það er ekki neitt rökrétt samhengi sýnilegt í því sem er verið að gera.

Á hinn bóginn snýst þessi gjá meira og meira um það að eftir hrun varð viss hugarfarsbreyting hjá almenningi. Hún kom ekki strax en hefur verið að fæðast í rólegheitunum og er farin að taka á sig skýrari mynd.

Sú hugarfarsbreyting hefur gert það að verkum að erfitt hefur verið að skilgreina hverju er verið að mótmæla undanfarið. Málið er nefninlega það að í samfélaginu eru hugmyndir á sveimi um breytt kerfi hvað varðar stjórnsýslu og fjármálakerfi. Þær fæðast ekki fullmótaðar heldur sveima um og taka breytingum eftir því sem við höldum áfram að tala um þær.
Við héldum líklega flest öll að þegar að ný stjórn tók við yrði eitt af hennar verkum einmitt að gera kerfisbreytingar. Breytingar sem myndu setja bönd á bankana, gefa almenningi beinna lýðræði og stokka upp í stjórnsýslunni. Þetta gerðist ekki og þar með hefur almenningur fengið að þróa þessa hugmyndafræði í friði og spekt í næstum 3 ár.
Það eru til hugmyndir um breytt fjármálakerfi.
Það eru til hugmyndir um hvernig við eflum lýðræði og gefum almenningi meira vægi í þeim málum. Það eru til hugmyndir um hvernig við breytum stjórnsýslunni.
Það er eðlilegt að samfélagið standi á krossgötum og sé að þreifa sig áfram um það hvernig eigi að byggja upp þetta Nýja Ísland sem við töluðum svo mikið um.
Ég tel að ef þingmenn gæfu sér tíma til að hlusta og lesa eitthvað af þeim ótalmörgu bréfum sem þeir fá send færu þeir að skynja hvað það er sem er að gerjast í samfélaginu.
Ég vil endilega heyra ykkar skoðun á þessum hlutum og ykkar hugmyndir. Ég vil einnig benda ykkur á að verið er að opna Grasrótarmiðstöð þar sem við munum efla umræðuna um hvað það er sem er hægt að gera og hvernig.
Sjá hér: www.facebook.com/pages/Grasr%C3%B3tarmi%C3%B0st%C3%B6%C3%B0in/161862977231521